De Grote Kosmische Beer

18 juli 2019 De Grote Beer

In het blog over de heling in de Lady Chapel in Glastonbury beschreef ik dat ik aan de vijverkant bezoek kreeg van een grote Beer. Een Beer die later de Grote Kosmische Beer en de Beer van King Arthur bleek te zijn. Het was een bezoek van dankbaarheid voor de prachtige heling die mocht worden gegeven.

Nadat ik Glastonbury achter me had gelaten ging ik op reis om het mystieke landschap van Cornwall te ontdekken. Daar stuitte ik in het Dennewoud op een steen die ik vlakbij Boscawen-Un vond, een heilige rotsformatie. Een van de vele rotsformaties door de mens gemaakt waar dit prachtige gedeelte van Zuid Engeland zo om bekend geworden is.

Het Avontuur tegemoet

Voordat ik het bosgebied inreed, dat behoorlijk off-road en afgelegen lag, kreeg ik al een ingeving om rots mee te nemen uit deze omgeving. Pas een hele tijd later viel mijn oog op een steen die ik mee mocht nemen.

Mijn navigatiesysteem kon de Boscawen-Un rotsformatie niet vinden en dus moest ik overschakelen op mijn Apple maps. Die leidde me door het schapenlandschap en door weilanden. Toen dat signaal ook weg viel moest ik mijn weg zonder navigatie voortzetten.

Met mijn auto kon ik niet meer verder vanwege een wegversperring. Ik besloot mijn weg te voet voort te zetten. In de verte zag ik wilde herten. Adembenemend mooi om ze in zo een sprookjesachtige wilde te mogen aanschouwen.

Het dennenwoud was prachtig, muisstil, verlaten en magisch mooi. Ik moest mezelf tussen de dennentakken heen begeven en wurmen. Dat was een behoorlijke opgave. Bukken, ontwijken en de takken uit mijn haar en kleding verwijderen die bleven steken. Ik voelde me een met de natuur als een echt bosnimf. 

Het magische Elfenbos

Na een tijd door het dennenwoud te hebben gelopen vond ik een stukje in het bos waar het licht zo mooi straalde op een heuvelachtige stuk mos. Waar gevleugelde wezens in overvloed rond dwarrelde. Een elfenrijk, zo prachtig, sereen en liefdevol tegelijk. Ik voelde de etherische energie van deze plek. Een moment waarop ik ademloos toekeek naar het tafereel dat zich voor me afspeelde in het Devarijk.

Zo vlak bij en toch zo ver weg

Aan het einde van het dennenbos stroomde een beek waar ik mijn avontuurlijke reis moest afbreken. Ik was teleurgesteld dat ik na zoveel inspanning niet mijn doel had bereikt. Ik was zo vlakbij geweest en toch zo ver weg. Toch besloot ik om terug te gaan. Het voelde als de juiste keuze.

Toen ik het einde naderde op de weg terug door het Dennewoud, ving ik een glinstering op tussen het mos op de grond. Het was wonderlijk dat ik net op dat moment die glimp opving omdat ik zo gericht was geweest op de horizon op mijn weg terug die ik haastig voortzette.  

De glimp die ik had opgevangen was een weerspiegeling geweest van de mica op de steen van de zonnestralen die alleen op die plek door het dicht begroeide bos heen scheen. Mica is een kristalsoort die veel voorkomt in Cornwall. Het geeft een hele mooie glinstering op de stenen.

De steen leek zo een 10 cm groot te zijn, met de nadruk op “leek”. Bij het uitgraven, wat een behoorlijke klus was in de harde veengrond, bleek het een zware rots te zijn van 30 cm. Stoer besloot ik hem op mijn schouder mee te nemen. In een heupbeweging tilde ik de rots omhoog op mijn schouder en met mijn andere arm hield ik de rots op zijn plek.

Een schok van opwinding en diepe ontroering

Langs het dennenwoud, door weidevelden, schapenkuddes en over hekken droeg ik de rots met me mee. Door de kramp in mijn schouder en arm, besloot ik om een pauze in te lassen. Ik legde de rots naast me neer en daar zag ik voor het eerst in het felle daglicht zijn vorm. Er liep een schok van opwinding en diepe ontroering door me heen. De rots leek op de Grote Kosmische Beer, de Beer die verbonden is met de Legende van King Arthur. Zijn gezicht, snuitje en oren waren duidelijk te herkennen. Zijn poten zijn in vlieghouding naar achteren gericht.

Als ik niet die bijzondere man in Boscastle had ontmoet, die me alles had verteld over de geschiedenis van de legende van King Arthur, had ik die gelijkenis niet getrokken. Hij had me in boeken laten zien hoe de Grote Beer werd afgebeeld dat in een beeltenis precies overeenkwam met de rots die ik zojuist had gevonden in het dennenwoud vlak bij Boscawen-Un.

Een teleurstelling die uiteindelijk een zegen bleek te zijn

Een ontlading van diepe emoties kwamen los. Van een teleurstelling die uiteindelijk een grote zegen bleek te zijn. Zo verwonderd van de schoonheid en het moois dat op mijn pad verschenen was. Een ervaring van aaneengesloten magische momenten.

Zo mooi kan het lopen als je geleid wordt en je je laat leiden…oplettend op de vele ingevingen, hints en zachte strelingen die je van het Universum ontvangt. De Berenrots heeft thuis een mooie ereplaats gekregen en iedere keer als ik hem zie ervaar ik weer die diepe connectie met die plek, die ervaring en de verbinding met de Cosmos. Diep dankbaar ben ik daarvoor.

One comment

  1. Saskia schreef:

    ✨💛✨wow…..such a beautiful story about an amazing moment……✨💎✨…..this is beyond words….✨💚✨

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *